ENG

Zapowiedzi programowe 2020

PLAN WYSTAW CENTRUM RZEŹBY POLSKIEJ W OROŃSKU 2020 r.

wystawy/ projekty w siedzibie:

Muzeum Rzeźby Współczesnej

1. Wystawa jubileuszowa wykładowców Uniwersytetu Artystycznego z Poznania z okazji 100 - lecia uczelni.

Idea wystawy zakłada wielopokoleniowy, interdyscyplinarny i przekrojowy pokaz dorobku dydaktyków Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Projekt wpisuje się w ramy realizowanego przez CRP cyklicznego programu prezentacji poszczególnych ośrodków akademickich w Polsce, który stanowi przyczynek do szerszej refleksji na temat kondycji współczesnej sztuki. Wystawa stawia pytanie o potencjał środowiska poznańskiego w kontekście tradycji i współczesnych wyzwań oraz jego miejsce na artystycznej i akademickiej mapie Polski.

Ekspozycja obejmie prace zaproszonych pedagogów oraz absolwentów, których łączy miejsce pracy – różni zaś indywidualizm strategii twórczych, postaw wobec materii, warsztatu, formy. Prezentacja ukarze szeroki wachlarz ich dokonań w odniesieniu do form i działań w przestrzeni. Złożą się na nią zdarzenia, obiekty wykonywane z różnorodnych tworzyw przy użyciu rozmaitych technik, zarówno klasycznych, jak i wykorzystujących nowe media, filmy, ect. 

Kuratorzy wystawy:  Agata Rodríguez-Jędrusiak i Carlos Rodríguez Sainz-Pardo                                                           

Koordynator CRP: Anna Podsiadły

czas: 18 styczeń  – 5 kwiecień 2020

 

2. Wystawa 9 Triennale Młodych.

Triennale Młodych w Orońsku od początku istnienia skupiało się na prezentacji najciekawszych tendencji w sztuce najmłodszego pokolenia. Zgodnie z zamierzeniem miało wyróżniać się na tle innych tego typu wydarzeń swoją otwartą formułą. Przez ostatnie lata zmieniały się metody wyboru artystów, jednak w znacznym stopniu opierały się na selekcji dokonywanej przez doświadczonych kuratorów i krytyków.

Uczestnicy dotychczasowych edycji triennale reprezentowali różne tendencje pojawiające się w sztuce współczesnej, punkty widzenia, metodologie pracy artystycznej oraz środowiska. Ich praktyka artystyczna i doświadczenia składają się na szeroką perspektywę, dzięki której Triennale Młodych ujawnia aktualne problemy trudne do uchwycenia w scentralizowanym obiegu sztuki.

Kuratorka: Marta Czyż

Koordynatorka: Weronika Elertowska

Czas:18 kwiecień – 31 maja 2020            

 

3. Wystawa Władysława Hasiora i jednego ze współczesnych polskich artystów, Daniela Rycharskiego we współpracy z Muzeum w Gorzowie Wlk. i Muzeum Tatrzańskim z Zakopanego. Będzie to główna wystawa letnia Centrum Rzeźby Polskiej.

Wystawa będzie poszukiwała wspólnego nerwu dla twórczości dwóch oryginalnych i bezkompromisowych artystów: Władysława Hasiora, który wyprzedził swoje czasy i jak nikt inny potrafił połączyć nowoczesność z kiczem, absurd ze szlachetnością i niezrozumienie z pełną prawdy refleksją oraz twórcę młodego pokolenia - Daniela Rycharskiego, który podobnie jak Hasior łączy pozornie sprzeczne doświadczenia i mierzy się z wieloma społecznymi strachami i uprzedzeniami. Postawy obu twórców wiąże ze sobą poszukiwanie alternatywy, obfite czerpanie z kodów kultury popularnej i ludowej oraz nowatorski sposób syntetyzowania rzeczywistości w dziele. Rycharski podobnie jak Hasior świat obiektów wyposaża w silny ładunek emocji i przeżyć egzystencjalnych poprzez wydobycie na plan pierwszy materialności obiektu i jego historii, sięga do form znanych z wiejskiego pejzażu – przydrożnych krzyży, kapliczek, gra ze stereotypami o polskiej wsi.

Wystawa obejmie dzieła użyczone z wybranych kolekcji muzealnych w Polsce: z Miejskiego Ośrodka Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim, Galerii Autorskiej Władysława Hasiora w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem, Muzeów Narodowych we Wrocławiu i Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Jacka Malczewskiego w Radomiu, Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu, Galerii Starmach w Krakowie oraz kolekcji prywatnych. Zaprezentujemy sztandary, kompozycje przestrzenne, rzeźby i asamblaże Hasiora oraz obiekty Rycharskiego. Dopełnieniem prezentacji będą dokumenty zrealizowane przez Telewizję Polską S.A. oraz Narodowy Instytut Audiowizualny przedstawiające wybrane przedsięwzięcia artystyczne Władysława Hasiora, najważniejsze fakty biografii artysty oraz przybliżające kontekst powstania wielu jego dzieł. Wystawie będzie towarzyszyła publikacja albumowa zawierająca materiał fotograficzny prac prezentowanych oraz teksty krytyczne.

Kuratorka: Anna Podsiadły, współpraca: Henryk Gac

Kuratorzy: Julita Dembowska (Zakopane), Gustaw Nawrocki (Gorzów  Wielkopolski),

Czas: 20 czerwiec – 11 października 2020

 

4. Wystawa Joanny Przybyły.

Joanna Przybyła skupia uwagę widza na pojedynczej linii w rzeźbie, pojedynczej nucie w instalacji dźwiękowej, pojedynczej projekcji światła w kontekście architektury. Wszystkie prace łączy inspiracja wnikliwą obserwacją przyrody.

Planowana wystawa będzie przeniesieniem otoczenia jakiego można doświadczyć w pracowni artystki  - cedzące się światło na japońskich płachtach bibuły działających na ruch przechodzącego widza, wielokanałowa instalacja dźwiękowa, komponowana według gramatyki rysunku, obiekty, które łączą rzeźbę z fotografią, rzeźby - rysunki z części przewróconych drzew zbieranych podczas długich wędrówek w polskich lasach.
Trącenie struny jest jak narysowanie pojedynczej linii - Joanna Przybyła używa gramatyki rysunku w tworzeniu kompozycji instalacji dźwiękowych. Pojedyncza nuta zagrana w danym wnętrzu wyznacza wyobrażoną linię. Innowacyjny  sposób osadzania dźwięku w architekturze, jaki stosuje artystka, rozszerza świadomość bycia w danej przestrzeni, wzmaga intensywność obserwacji, pobudza wrażliwość oraz poziom aktywności widza. Odbiorca, uwiedziony pojawiającym się i zanikającym dźwiękiem  staje się twórcą i częścią doświadczanej przestrzeni.

Wielokanałowa instalacja dźwiękowa odtwarzana będzie przez strategicznie rozmieszczone głośniki w architekturze Muzeum Sztuki Współczesnej oraz częściowo poza jego obrysem, na zewnątrz budynku. Nagrania instrumentów klasycznych oraz edycja dźwięku składające się na kompozycję muzyczną instalacji dźwiękowej Joanny Przybyły zostaną przeprowadzone na najwyższej jakości sprzęcie w studio radiowym.

Joanna Przybyła, ur. w 1959 w Raciborzu, mieszka i pracuje w Berlinie. Artystka tworzy w różnorodnych mediach, jak instalacja, rysunek, fotografia, design, muzyka, architektura czy tekst autorski. Ukończyła szkołę muzyczną I i II stopnia w Opolu. Studiowała w poznańskiej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w pracowniach Jarosława Kozłowskiego (rysunek) i Jana Berdyszaka (rzeźba) w latach 1979–1984. Szczególną rolę w pracach Przybyły, często monumentalnych, odgrywa natura, zwłaszcza drzewa, światło i powietrze. Artystka bada relacje między przyrodą a człowiekiem, zestawiając np. wypreparowane drewno z naturalnymi fragmentami drzew.

Koordynator: Leszek Golec  

Czas: 24 października – 6 styczeń 2021     

 

Galeria Oranżeria

1. Wystawa indywidualna Janusza Jańczego

Wystawa indywidualna Janusza Jańczego, projekt instalacji artystycznych przygotowywany specjalnie dla CRP do przestrzeni Galerii Oranżeria. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz Akademie der Bildenden Künste w Norymberdze zrealizuje projekt przygotowany specjalnie do przestrzeni Galerii Oranżeria. Jego prace to efekt poszukiwań syntezy i równowagi pomiędzy różnymi aspektami doświadczeń na polu rzeźby.

Czas: 18 styczeń – 5 kwiecień 2020.

Kuratorka: Anna Podsiadły

 

2. Wystawa Petera Johanssona

Wystawa Petera Johanssona, jednego z najbardziej znanych szwedzkich artystów, wywodzącego się ze środkowej części kraju, regionu Dalarny, uznawanej za serce tradycyjnej Szwecji. Johansson tworzy w różnych technikach i mediach: od obiektów, rzeźb i instalacji do multimediów i sztuki w przestrzeni publicznej. Artysta od 30 lat zajmuje się nieco przewrotnym badaniem szwedzkości, pokazując blaski i cienie turystycznych schematów narodowego romantyzmu i autoironiczne komentarze. Johansson miał kilkadziesiąt wystaw w Szwecji i Europie; współpracuje z teatralną scenografką Barbro Westling. Zrealizował ponad 30 realizacji w przestrzeni publicznej i w parkach rzeźby.

CRP przewiduje produkcję jego rzeźby przeznaczoną specjalnie do Parku Rzeźby, związaną z historią posiadłości. Planowany projekt będzie odnosić się do pierwszego budynku na tym terenie, a mianowicie neoklasycystycznej kaplicy z 1841 roku. Artysta planuje wykonanie jego zmniejszonego modelu, który stanie na wejściu do Parku Rzeźby od strony trasy E7 i będzie nowym znakiem instytucji.

Wystawa Johanssona będzie organizowana we współpracy z Instytutem Szwedzkim w Paryżu i IASPIS w Szwecji.

Czas: 18 kwiecień – 26 lipiec 2020

Kuratorka: Eulalia Domanowska

 

3. Wystawa artystów z Polski i Niemiec –„Nie rzuca się kamieniami mieszkając w szklanym domu”.

Tytuł projektu jest słowami niemieckiego przysłowia. Projekt wystawy będzie zrealizowany we Wiesbaden w Niemczech i w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w Polsce z udziałem 12 artystek i artystów z obu krajów.

Kuratorami są Leszek Golec, artysta i kurator pracujący w CRP w Orońsku i Gottfried Hafemann, od ponad 30 lat właściciel galerii, kurator i były dyrektor Kunsthaus Wiesbaden. Obaj mają duże kuratorskie doświadczenie i wiedzę na temat artystów działających w zakresie sztuki współczesnej. Wspólnie wybierają 6 polskich i 6 zagranicznych artystów sztuk wizualnych i organizują warsztaty oraz ich wystawę w dwóch instytucjach.
Pierwsza wystawa będzie miała miejsce w Wiesbaden w Kunsthaus. Przy tej wystawie po raz pierwszy spotkają się  wytypowani artyści. Odbędzie się dyskusja nad projektami tematycznymi w obu krajach.

Sednem drugiej części projektu są 10-dniowe warsztaty wszystkich artystów w CRP w Orońsku, które dadzą w efekcie nowe projekty dostosowane do miejsca pokazu, interwencje w parku, zabytkowym pałacu Józefa Brandta, a także działania z mieszkańcami wsi Orońsko. Myśli stworzone w szklanym domu maja zostać udostępnione  społeczności i przybrać realne kształty w postaci projektów artystycznych i działań z lokalną społecznością.

Kuratorzy: Leszek Golec, Gottfried Hafemann

8 sierpień – 11 października 2020

Wystawa współorganizowana z Kunsthalle z Wiesbaden   

 

4. Wystawa Adama Szabo i Salai Geza

Ádám Szabó i Géza Sallai, studiowali a obecnie pracują na Hungarian University of Fine Arts w Budapeszcie. To węgierscy artyści tworzący na styku wielu mediów: rzeźby, instalacji, video i fotografii. Jako liderzy występowali w CRP w ramach międzynarodowego projektu edukacyjnego  MPWA 2017.

Ádám Szabó pełniący aktualnie funkcję vice – rektora Akademii jest autorem hipnotycznych prac video i foto. W twórczości rzeźbiarskiej interesują go przemiany formy inspirowane zjawiskami fizycznymi i procesami naturalnie występującymi w przyrodzie jak (erozja, topnienie ect). Sallai Géza obecnie kierownik Wydziału Rzeźby, realizuje wysmakowane,  abstrakcyjne, organiczne i geometryczne kompozycje z kamienia, brązu i tworzyw sztucznych. Fascynują go relacje form w przestrzeni.

Kuratorka: Anna Podsiadły

Czas: 24 październik 2020 – 6 stycznia 2021

 

Galeria Kaplica

1. Wystawa Małgorzaty Kopczyńskiej – Ambiwalencja.

Cykl nowych prac poznańskiej artystki pod wspólnym hasłem Ambiwalencja - to rzeźby wykonane z żywicy akrylowej, pokryte złotem, w nawiązaniu do klasycznej, niezwykle popularnej niegdyś techniki polichromowania rzeźb płatkami złota. Każda z prac w swym tytule zawiera nawiązanie do rozpoznawalnych i wydawałoby się jednoznacznych określeń takich jak: Złotowłosa, Złoty róg, Złota rączka, Złoty podział, Złoty środek, Złote serce…

Kurator: Leszek Golec  

Czas: 18 styczeń – 5 kwiecień 2020

 

2. Prezentacja filmu Horacego Muszyńskiego (pobyt rezydencjonalny).

Pobyt artysty jest nagrodą dla uczestnika ostatniego Triennale Młodych w Orońsku. Zostanie on poproszony o realizację filmu w czasie pobytu rezydencjonalnego na temat posiadłości J. Brandta i orońskiego Parku Rzeźby. Wystawa artysty będzie towarzyszyć przyszłorocznemu Triennale Młodych. Film dokumentalny dziejący się w niedalekiej przyszłości, w świecie w którym zniknęły już pszczoły. Mężczyzna postanawia stworzyć maszynę do produkcji miodu i wraz z mieszkańcami niewielkiej miejscowości, w której mieszka zaczyna zapylać kwiaty. Oprócz tego w poczuciu misji rzeźbi miniaturowe podobizny zwierząt, które już wyginęły. Jego syn natomiast postanawia stworzyć firmę zajmującą się internetową nienawiścią na zlecenie. Wytwarza się pokoleniowy konflikt na progu światowej apokalipsy….

Koordynator: Leszek Golec

Czas: 18 kwiecień – 7 czerwca 2020

 

3. Wystawa Małgorzaty Mirgi -Tas:

Artystka urodziła się w 1978 roku w Zakopanem. Jest Romką ze szczepu Bergitka. Wychowała się w osadzie cygańskiej w Czarnej Górze na Spiszu. Po ukończeniu zakopiańskiego liceum plastycznego im. Antoniego Kenara na wydziale meblarstwa zdecydowała się zdawać na krakowską ASP na Wydział Rzeźby. W 2004 roku uzyskała dyplom w pracowni prof. Józefa Sękowskiego. To tam wypracowała swoją technikę tworzenia rzeźb z tektury. Ponadto odkryła energię i inspiracje płynące z romskich korzeni.

W jej pracach wyróżniają się charakterystyczne dla niej formy oraz motywy, które
z powodzeniem udaje się zaaplikować na papier, tkaninę lub materię rzeźbiarską. Najbardziej indywidualny charakter mają jednak rzeźby. Technika oparta na obróbce sklejonej w formie dużych bloków tektury daje zaskakujący efekt faktury, nieosiągalny w innych typowych dla rzeźby materiałach.

Prace Małgorzaty, mimo przyjmowania abstrakcyjnych i w pewnym sensie dekoracyjnych form, sugerują silne skojarzenia ze światem rzeczywistym. W rysunkach i malarstwie, których technika jest połączeniem pasteli, różnego rodzaju farb, wklejanych wycinków z czasopism, cekinów, tektury, płótna itp., widzimy duże przywiązanie do ornamentalnych form i kresek. Często są one tłem do portretów lub pozostają same w sobie dekoracyjną ilustracją. Bohaterami jej ostatnich obrazów są Romowie. Są to sceny z życia codziennego z osad
i osiedli romskich. Mimo że życie Romów często nie jest lekkie i kolorowe, prace Małgorzaty pulsują żywą barwą, mocną zdecydowaną kreską i licznymi aplikacjami dekoracyjnymi.

Artystka współtworzy liczne projekty związane ze społecznościami romskimi. Jest członkinią Romskiego Stowarzyszenia Oświatowego „Harangos”. Wraz z Martą Kotlarską tworzy Romskiego Pstryka, od siedmiu lat realizowanego na osiedlach romskich. Prowadzi integracyjne warsztaty artystyczne dla dzieci romskich i nieromskich, bywa trenerem artystycznym w projektach i kampaniach społecznych związanych z Romami w kraju i za granicą; między innymi w 2013 roku w Żywcu podczas projektu „Pravde Jakhenca – With Open Eyes” wspólnie z innymi artystami i uczestnikami stworzyła instalację upamiętniającą zagładę Romów w niemieckich obozach koncentracyjnych na terenie Polski. Od trzech lat jest organizatorką międzynarodowego pleneru artystycznego „JAW DIKH”. Mieszka i tworzy w Czarnej Górze na granicy Spiszu i Podhala.

Kurator: Wojciech Szymański

Koordynator: Jarosław Pajek

Czas: 20 czerwiec – 11 października 2020  

 

4. Wystawa Moniki Weiss – Nirbhaya („Kamienna rzeźba z wodą”).

Nirbhaya to kamienny sarkofag wypełniony wodą, którego kształt jest zainspirowany przez India Gate (Bramę Indii), która, podobnie jak Łuk Triumfalny w Paryżu, została zaprojektowana przez brytyjskiego architekta Edwina Lutyensa. Brama Indii została poświęcona 90 tysiącom indyjskich żołnierzy, którzy zginęli podczas I Wojny Światowej i w walkach z Afganistanem, służąc w brytyjskiej armii.

W projekcie Moniki Weiss spoczywający na ziemi łuk triumfalny staje się sarkofagiem wypełnionym wodą. Brama Indii tracąc swoją wertykalną siłę i heroiczność zamienia się w symbol horyzontalności i płynności.

Nirbhaya to także projekt o pochylaniu się nad monumentalnym konstruktem, który już nad nami nie panuje; o możliwości pamięci; o pięknie w odpowiedzi na historię, której widzowie nie muszą poznawać, tylko usłyszeć szmer wody i ciszę położonego na ziemi łuku triumfalnego.

Kuratorka: Weronika Elertowska

Czas: 24 październik – 6 styczeń 2021        


Wystawy zewnętrzne (poza siedzibą CRP) 

1. Wystawa artystów z Polski i Niemiec  „Nie rzuca się kamieniem mieszkając w szklanym domu”

maj – lipiec 2020 w Kunsthaus Wiesbaden

Kuratorzy: Leszek Golec i Gottfried Hafemann       

2. Wystawa „Lab Oro”

informacja o galerii w terminie późniejszym

           

Możliwe inne wystawy zewnętrzne, realizowane w ramach współpracy z polskimi i europejskimi instytucjami kultury.

 

Program wystaw i wydarzeń w 2020 r. może ulec w zmianie w zależności od otrzymanych dotacji, a także przy nieprzewidzianych okolicznościach.

Landart Network O.pl Fundacja im. Józefa Brandta Biuletyn Informacji Publicznej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego