ENG

W PRZESTRZENI MAGDALENY ABAKANOWICZ

Wystawy poza CRP

W PRZESTRZENI MAGDALENY ABAKANOWICZ

 

Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu, Łotewskie Muzeum Narodowe w Rydze/ Dekoratīvās Mākslas un Dizaina Muzejs, Latvijas Nacionālais mākslas muzejs

10 kwietnia – 30 czerwca 2019

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

 

Partnerzy: Instytut Adama Mickiewicza, Ambasada Polska w Rydze, Fundacja Marty Magdaleny Abakanowicz-Kosmowskiej i Jana Kosmowskiego w Warszawie

Kuratorki: Eulalia Domanowska, Irēna Bužinska

Współpraca: Henryk Gac

 

Magdalena Abakanowicz była jedną z najbardziej znanych w świecie polskich artystek (1930–2017). Zajmowała się tkaniną i rzeźbą, które w jej ujęciu znacznie przekraczały konwencjonalne ramy dyscypliny. W latach 1950–1954 studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Początkowo zajmowała się malarstwem, by szybko przejść do innych dziedzin twórczości – tkaniny i rzeźby.

Wystawa w Rydze pokaże jej wielowątkową twórczość. Na ekspozycji zaprezentowanych zostanie piętnaście dzieł: abakanów, rzeźb i rzeźbiarskich serii wypożyczonych z różnych polskich kolekcji: Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie, Galerii Starmach w Krakowie, Galerii Studio w Warszawie oraz pracowni artystki.

Międzynarodową karierę Abakanowicz zapoczątkowało Biennale w São Paulo w 1965 roku, na którym otrzymała złoty medal. Zasłynęła tzw. abakanami oraz figuratywnymi kompozycjami przestrzennymi, które powstawały głównie z tkanin, ale także z drewna, kamienia czy brązu. Wprowadziła techniki tkackie do galerii sztuki nowoczesnej. Monumentalne, abstrakcyjne formy zawiesiła w przestrzeni, przekraczając w ten sposób granice między malarstwem i rzeźbą, pomiędzy obiektem i otoczeniem. Jednocześnie intrygowała ją faktura materii; abakany, wykonane z barwionego, sizalowego włókna, zachwycają zwielokrotnioną organicznością. Podwieszane na wystawach do sufitu, tworzą barwny gąszcz.

Podobnie zaprezentowane zostaną w monumentalnej przestrzeni Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu w Rydze, którego sakralne wnętrze dawnego romańskiego kościoła będzie doskonałym kontekstem dla dzieł Abakanowicz. Artystka pisała: [...] (Abakany) drażniły ludzi. Były nie w porę. W tkactwie gobelin francuski, w sztuce: pop-art i sztuka konceptualna, a tu [formy] magiczne, skomplikowane ogromne...

Najbardziej znanym AbakanomBłękitnemu, Żółtemu, Tubie, Czarnemu ubraniu, i kilku innym, towarzyszyć będą rzeźby wykonane przez nią z jutowego płótna utwardzanego żywicą: Głowy (1973–1975), Postacie stojące (1986–1987), Kroczący, Anonimowe portrety, a także Oracz i Androgyn. Wystawa pokaże, jak duże znaczenie miała dla artystki figura ludzka. Sporadycznie traktowana w sposób dosłowny, częściej pojawiała się jako ślad, odcisk, skorupa czy fragment tkanki. Charakterystyczne dla jej twórczości są cykle rzeźbiarskie – pojedyncze postaci lub tłumy. Ekspozycję uzupełnią portrety artystki autorstwa Jarosława Pijarowskiego i Krzysztofa Gierałtowskiego.

W ramach pokazu zaprezentowane zostaną dwa filmy: pierwszy – zrealizowany przez Telewizję Polską, poświęcony Magdalenie Abakanowicz, drugi zaś, zatytułowany Kontekst oroński, specjalnie przygotowany na tę wystawę przez Różę Fabjanowską i Sławomira Malcharka. Dopełnieniem pokazu będzie katalog z tekstami Inese Baranovskiej, Andy Rottenberg, Margi Paz, Eulalii Domanowskiej i Irēny Bužinskiej.

Projektowi będzie towarzyszyła konferencja, która odbędzie się 9 kwietnia, w godzinach 12.00 – 17.00 w Muzeum Bourse w Rydze. Dyrektorka Muzeum Sztuk Dekoracyjnych i Designu w Rydze, Inese Baranovska, dyrektorka Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Eulalia Domanowska oraz Marta Kowalewska-Piwowarczyk, Milada Ślizińska i Anda Rottenberg zaprezentują różnorodną międzynarodową twórczość artystki i opowiedzą zarówno o historii jej twórczości, jak też poddadzą analizie różne jej przykłady i etapy oraz recepcję jej twórczości na Łotwie.

Abakanowicz reprezentowała Polskę na Biennale Sztuki w Wenecji w 1980 roku. Jest autorką m.in. dużych realizacji rzeźbiarskich w Parku Granta w Chicago, Parku Olimpijskim w Seulu w Korei Płd., Muzeum Miejskim w Hiroszimie w Japonii, Storm King Art Center pod Nowym Jorkiem, Ogrodzie Rzeźby Muzeum Izrael w Jerozolimie, Europos Parkas pod Wilnem na Litwie oraz na Cytadeli w Poznaniu. Brała udział w słynnej, historycznej wystawie analizującej założenia i spuściznę sztuki feministycznej WACK! Art and the Feminist Revolution w Museum of Contemporary Art (MOCA) w Los Angeles (2007) i kilkudziesięciu innych ekspozycjach w muzeach i galeriach Europy, Ameryki Północnej, Azji i Australii. Odznaczona dwukrotnie nagrodą rzeźbiarską przez Sculpture Center w Nowym Jorku.

 

Projekt jest częścią koordynowanego przez Instytut Adama Mickiewicza międzynarodowego programu kulturalnego POLSKA 100, realizowanego w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2021.

 

 

Sfinansowano ze środków MKiDN w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2022.



kategoria: Wystawy poza CRP, autor: Dział komunikacji, dodano: 2019-03-11 12:06:49, czytane: 62 x
Landart Network O.pl Fundacja im. Józefa Brandta Biuletyn Informacji Publicznej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego