ENG

Muzeum Rzeźby Współczesnej

Muzeum Rzeźby Współczesnej z zewnątrz
  • Sala główna
  • Sala główna
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej
  • Muzeum Rzeźby Współczesnej

Pod nowy gmach muzealny wybrano miejsce po rozebranym budynku gospodarczym, nad stawem Kaskada. Do realizacji został przyjęty projekt radomskiego architekta Wojciecha Gęsiaka. Prace budowlane trwały trzy lata od 1989 do 1992 roku.

Rozległy piętrowy budynek zamyka od południa krótszą oś komunikacyjną i krajobrazową CRP. Zewnętrzna bryła Muzeum nawiązuje do architektury pałacowej regularnymi ryzalitami, trójkątnymi szczytami i masywnymi kolumnami. Niska bryła nie zaburza przy tym harmonijnego współistnienia architektury i zieleni. Wnętrze największego gmachu wystawienniczego Centrum Rzeźby Polskiej mieści w sobie nie tylko Galerię Główną, zwaną czasem „Monumentalną”, ale także mniejszą Galerię „Kameralną”. Projekt opierał się na wyraźnym wydzieleniu funkcji ekspozycyjnych i magazynowych, które znalazły się na parterze, od pracowni specjalistycznych i naukowych, zajmujących piętro pierwsze.

Najważniejszym pomieszczeniem w budynku jest oczywiście Galeria Główna – sala o powierzchni 675 m2, wzniesiona na planie zbliżonym do kwadratu z czterema, potężnymi filarami krzyżowymi, dźwigającymi ciężki żelbetonowy strop kasetonowy. Ceglane ściany i ułożona z drewnianej kostki podłoga nadają wnętrzu oryginalny, niebanalny charakter. Obecne w stropie świetliki z piramidopodobnymi przeszkleniami nie zdały niestety egzaminu w starciu z polskim klimatem (nieszczelność) i preferowanym w aranżacji systemem oświetlenia (sztuczne światło), dlatego zostały zakryte. Podobnie rzecz się miała z wysokimi, wąskimi przeźroczami w ścianie południowej. Sala galeryjna otrzymała za to nowe, profesjonalne oświetlenie ekspozycyjne. W części północnej budynku znalazły się dwa mniejsze, połączone ze sobą pomieszczenia przeznaczone na okazjonalne wystawy – tzw. Galeria „Kameralna”. Na parterze mieszczą się również magazyny z gromadzoną przez lata kolekcją CRP, a także kilka pracowni specjalistycznych: m.in. stolarska, rzeźby monumentalnej, konserwatorska, plastyczna i fotograficzna. Piętro zajmują pomieszczenia pracowników merytorycznych zajmujących się polską sztuką rzeźbiarską od strony naukowej, dokumentacyjnej, wydawniczej, edukacyjnej i promocyjnej.

Plan Muzeum Rzeźby Współczesnej

opis opis opis opis opis