ENG

O potrzebie tworzenia widzeń 1929-2017

Muzeum Rzeźby Współczesnej

"O potrzebie tworzenia widzeń" 1929-2017

27.05. – 17.09.2017

Muzeum Rzeźby Współczesnej

Kurator: Grzegorz Musiał

Koordynator: Leszek Golec

Uczestnicy: Elias Crespin, Carlos Cruz-Diez, Wojciech Fangor, Paweł Grobelny, Mikołaj Grospierre, Bethan Huws, Kimsooja, Lin Yi , Michał Martychowiec,  Laszlo Moholy-Nagy, Jesus Rafael Soto, Franciszka i Stefan Themerson, Ludwig Wilding, Chi Tsung Wu

Międzynarodowa wystawa realizowana we współpracy z Fundacją Signum obejmuje dzieła wybitnych twórców historycznej awangardy i artystów współczesnych. Wystawa będzie głównym punktem programu sezonu letniego 2017.

Tytuł ekspozycji odnosi się do eseju Stefana Themersona z 1936 roku opublikowanego w 1937 w drugim numerze awangardowego czasopisma „f.a.” (film artystyczny). Themerson zajmuje się w nim głównie problemami filmu artystycznego, który na tej wystawie jest jednym z mediów, nie mniej doświadczenia wizualne związane z ruchem , światłem, czasem i przestrzenią interesują również artystów działających w obszarze poza filmowym.

Prezentacja ma formę kolażu i rozgrywa się równocześnie na kilku poziomach eksperymentowania z szeroko rozumianą wizualnością. Jest zapisem minionych i współczesnych marzeń o tym niezwykłym doświadczeniu.

Artyści historyczni i współcześni biorący udział w wystawie prowadzą ze sobą medialny dialog, wychodząc poza linearne narracje.

Chronologicznie ekspozycję otwiera film László Moholy-Nagyego, „Ein Lichtspiel schwarz weiss grau” z roku 1930, zrealizowany przy użyciu modulatora światła, kinetycznej rzeźby, nad którą artysta pracował od 1922. W kontekście filmu pokazane zostaną instalacje współczesnych artystów: Bethan Hus zaprezentuje „White, Grey, Black” z 2016 i „Crystal City 007” z 2015 roku. Obok serii czarno-białych abstrakcyjnych fotogramów Stefana Themersona znajdą się wielkoformatowe obrazy Yi-Chun Lin, wykonane przy użyciu najnowszego sprzętu elektronicznego. Przestrzenne obrazy Jesusa Rafaela Soto z połowy lat 60., inspirowane muzyka Pierre’a Bouleza, prowadzą dialog z video Michała Martychowca, które jest wizualną wariacją na temat ikonicznej pracy Soto „Penetrables” zrealizowanej w 2010 w Palazzo Dona w Wenecji.

Współczesną refleksją na temat opartowskich obrazów Wojciecha Fangora z lat 60. jest cykl fotografii „The Sun Unfolded” z 2008 roku koreańskiej artystki Kimssoja.

Instalacją, która zaanektuje całą przestrzeń Galerii „Kaplica” będzie świetlna praca „Chromosaturation” Carlosa Cruz-Diez. Artysta stworzy w tej przestrzeni sztuczne środowisko, powstałe na skutek przenikania się trzech kolorów: niebieskiego, czerwonego i zielonego, co wykreuje w efekcie monochromatyczną sytuację. To wizualne doświadczenie powoduje zaburzenia w siatkówce przyzwyczajonej do odczytywania równocześnie szerokiej gamy kolorów.

Kolejną pracą rozgrywającą się na kilku poziomach czasoprzestrzennych jest instalacja „Tattarrattat” z 2010 roku, zrealizowana jako projekt in situ w Palazzo Dona w Wenecji. W Orońsku pokazana zostanie w historycznych wnętrzach pałacu Józefa Brandta, jako forma gry z widzem i jego przyzwyczajeniami.

Mottem wystawy jest neonowa praca Michała Martychowca „How far can you see” z roku 2013.

Stefan Themerson swój historyczny esej kończył stwierdzeniem-pytaniem: „Nadejdzie nowa awangarda. Wiem czego chciałbym od niej. Chciałbym od niej, żeby zrobiła to, co chciałbym zobaczyć. A chciałbym zobaczyć wyraźne, racjonalne, zdroworozsądkowe, wizualne stwierdzenia. Ale to, co powinna zrobić to wcale nie to, co ja chcę zobaczyć. Powinna zrobić to, do czego zmusi ją własna potrzeba tworzenia widzeń”.

Fot: Franciszka i Stefan Themerson, Bez tytułu, 1929-1970, fotogram, papier, 19,5 x 23 cm, Dzieki uprzejmosci Signum Foundation



kategoria: Muzeum Rzeźby Współczesnej, autor: Paweł Czyż, dodano: 2017-03-16 10:59:19, czytane: 1270 x
opis opis opis opis opis